Polish Strategy Fans Forum

Właśnie wszedłeś w posiadanie gry Panzer General II. Przed Tobą wyzwanie, któremu musisz sprostać jako dowódca wojsk Osi bądź Aliantów. Będziesz toczyć boje w różnych warunkach geograficznych (przygotowano 32 mapy) z przeciwnikiem dysponującym bardzo zróżnicowanym uzbrojeniem.
Dla bardziej niecierpliwych, dostępne są pojedyncze scenariusze, umożliwiające szybką rozgrywkę, bez większych zobowiązań czasowych. I wszystko jest pięknie, tylko że obecnie jest to już standard, który po kilku(nastu) próbach się opatrzy.

Co czyni grę Panzer General II produktem wyjątkowym? Prostota. Prostota zasad, oraz prostota rozbudowy gry.
Żeby w pełni opanować zasady gry, wystarczy rozegranie 2-3 scenariuszy. Sama rozgrywka nie jest sztuką samą w sobie i kwestie logistyczne nie przesłaniają tego, co nazywamy grywalnością.

W kwestii prostoty rozbudowy, nie trzeba pisać kwiecistych peanów, wystarczy przejrzeć dorobek fanów Panzer General II. Ilość map wzrosła z 32 do 584 (stan na 29 lipca 2006) i stale wzrasta. Ilość obsługiwanych przez engine gry jednostek wzrosła z 400 do 4000. Większość drobnych niedopracowań została usunięta, zaś aktualnie stosowane rozszerzenia czynią grę trudniejszą i bardziej realistyczną.
Z ciekawostek dodam, że rozwijane są projekty przeniesienia gry w epokę wojen napoleońskich, amerykańskiej wojny secesyjnej, czy I wojny światowej. Do tego trzeba by dodać ogromną (rzędu kilku setek) ilość pojedynczych scenariuszy i niewiele mniejszą ilość kampanii.

Tak wielkie możliwości powodują, że stara już gra, która powoli dobija do 10-lecia, cieszy się wciąż uznaniem graczy.

Pytanie nie powinno wiec brzmieć, czy warto rozbudowywać grę, tylko jak to zrobić? Temu właśnie problemowi chciałbym poświęcić ten wątek.

W wątku tym będę stopniowo opisywał jak od podstaw rozbudować grę. W celu usystematyzowania wątku, pojawiające się komentarze i erraty będę usuwał, scalając je z umieszczanymi przeze mnie postami, za co z góry poszkodowanych przepraszam. Takie postępowanie ma na celu zachowanie jak największej czytelności.

Sam proces aktualizacji gry można przejść na dwa sposoby.

• Klasyczny,
  stosowany przez wiele lat, czyli żmudne, ręczne instalowanie odpowiednich plików.
  Procedura składa się z następujących kroków:

1. sprawdzenie wersji zainstalowanej gry;
2. opcjonalna instalacja uk102g_textfileconverter dla gry w niemieckiej wersji językowej;
3. instalacja pg2uk220;
4. instalacja pliku DAT;
5. instalacja pliku SoundUP i dodatkowych efektów dźwiękowych;
6. instalacja współczesnego e-file;
7. instalacja dossier scheme (zbioru flag, odznaczeń, zdjęć dowódców):
8. instalacja opcjonalnych dodatków:
   a) instalacja map;
   b) wstawki filmowe;
   c) dodatkowe efekty wizualne.

• Uproszczony,
  to skorzystanie z kompilacji all-in-one patch, stworzonej przez Tomasza Świątkiewicza, której zadaniem jest automatyzacja procesu aktualizacji gry (sam proces instalacji sprowadza się do kilkunastu kliknięć myszą). All-in-one patch jest projektem rozwijanym od kilku lat, stąd dostępny jest w kilku wersjach:

1. edycje: 1.0, 1.1 i 1.2 (najpopularniejsza edycja 1.2, dostępna w kilku wersjach językowych, w tym również w języku Piasta i Rzepichy). Zaletą jest dość długa obecność tych produktów na scenie PG2, a więc ich gruntowna znajomość, oraz dostępność pomocy technicznej i pełnej dokumentacji produktu w języku narodowym: angielskim, polskim, niemieckim i hiszpańskim (zachowano kolejność chronologiczną), a także stosunkowo małe rozmiary plików instalacyjnych (raptem 44 MB). Do wad zaliczyć należy stan aktualizacji, gdyż wersje te nie zawierają najnowszych, najwięcej wnoszących i poprawek do PG2.
2. edycja 2.0. Najnowsza edycja z kwietnia, uwzględniająca zmiany w silniku gry wprowadzone na przełomie 2007/2008. Aktualnie dostępna jest jedynie wersja anglojęzyczna aplikacji all-in-one patch 2.0. All-in-one patch w wersji 2.0 eliminuje błędy powstałe przy kompilacji poprzedniej wersji (rodzina a_patch 1.x) a także zmienia sposób dystrybucji dodatkowych efektów dźwiękowych do gry. Okupione zostało to poważnym zwiększeniem objętości pliku wykonawczego (do 142 MB).

Obie metody aktualizacji gry będą opisane poniżej, z zachowaniem przypisanej im kolorystyki. W niezbędnych wypadkach dokonywać będę również wyszczególnienia sposobów postępowania przy różnych wersjach aplikacji all-in-one patch.

Krok 1: Sprawdzenie wersji zainstalowanej gry.

Zanim jednak przystąpimy do jakichkolwiek modyfikacji, warto zadbać by nasza wersja gry - jeśli pochodzi z edycji płytkowej - działała bez potrzeby wkładania nośnika do napędu. Cała operacja ma następujący przebieg:

• przekopiowujemy folder MAP (wraz z całą jego zawartością) do głównego foldera gry. W przeniesionych plikach odznaczamy atrybut "tylko do odczytu" (read only).
  To spowoduje przeniesienie oryginalnych 32 map na nasz dysk lokalny;
• i albo wyłączamy kompletnie muzykę w grze (podczas rozgrywania tur w dowolnym scenariuszu / kampanii w bocznym menu, klikając na ikonie "+", albo kopiujemy pliki znajdujące się w folderze SOUND płytki instalacyjnej do foldera o identycznej nazwie, znajdującego się w głównym folderze gry. Uwaga, nie trzeba kopiować wszystkich plików, gdyż zajmie to 255 MB, wystarczy skopiować:
  * BPLAY1.MUS
  * RPLAY1.MUS
  * USPLAY1.MUS
  * GPLAY1.MUS
  * BPLAY2.MUS
  * RPLAY2.MUS
  * USPLAY2.MUS
  * GPLAY2.MUS
  
  W przeniesionych plikach również odznaczamy atrybut "tylko do odczytu" (read only). W ten sposób, albo wyłączymy całkowicie muzykę w grze, albo ją przeniesiemy na dysk lokalny, co sprawi, że gra nie będzie usiłowała jej odtworzyć z krążka.

Od tej pory, szczęśliwi posiadacze oryginalnej wersji gry, mogą uruchamiać grę bez potrzeby korzystania z krążka, co wyjdzie na zdrowie i samemu nośnikowi, jak i napędowi optycznemu.

Skoro dysponujemy już odpwiednio oporządzoną grą, skupmy się nad odnalezieniem informacji jaką wersją językową gry dysponujemy, oraz czy nasza wersja jest odpowiednio przygotowana do dalszych aktualizacji.
Oryginalny Panzer General II dostępny był w czterech wersjach lokalizacyjnych, jako:

• Panzer General II (wersje brytyjska oraz amerykańska, nie różniące się między sobą z naszego punktu widzenia).
• Operation Pazer (wersja francuska)
• Panzer General 3D (wersja niemiecka).

Co do wersji językowej, istotne jest, że wszystkie nieoficjalne poprawki stwarzają problemy z plikami ze specjalnymi (niełacińskimi) znakami diakrytycznymi, co wymaga dodatkowych zabiegów od posiadaczy wersji francuskiej i niemieckiej i o czym będzie szerzej w kolejnym poście.

Niezależnie od wersji językowej, konieczne jest również sprawdzenie wersji gry, która również dystrybuowana była w kilku wersjach. Numer wersji standardowo wyświetlany jest w lewym górnym rogu ekranu. Najczęściej występujące możliwości do 1.0, 1.1 i 1.2. Jeśli w lewym górnym ekranie wyświetlony jest inny napis, gra została najprawdopodobniej wcześniej zaktualizowana do wersji 1.2. Żeby się o tym przekonać, wystarczy wejść do głównego folderu gry i odszukać następujące pliki:

• CHATSOCK.DLL
• CLUBDLL.DLL
• ENGLISH.DLL
• ENGLISH_EN.DLL
• ENGLISH_SP.DLL
• GAMECHAT.DLL
• MSS32.DLL
• SMACKW32.DLL

Jeśli te pliki znajdują się w folderze, jesteście szczęśliwymi posiadaczami gry w wersji 1.2, czyli takiej którą można uaktualnić do najnowszej dostępnej wersji.
Jeśli posiadana przez Was wersja jest niższa, należy, albo zainstalować patch 1.2., który jest dostępny w serwisach Cleringhouse, czy Stahlhelm, lub rozpakować dostępne w serwisie Luis Tools lub Stahlhelm odpowiednie biblioteki.

W przypadku korzystania z poprawki all-in-one patch, wymagane jest również przeniesienie map, ewantualnie muzyki.
Następnie w zależności od wersji all-in-one patch'a należy

• w przypadku starszych wersji z rodziny 1.x sprawdzić wersję gry i ewentualne rozpakować biblioteki do głównego folderu gry, jeśli posiadana przez nas gra jest w wersji 1.1 lub niższej (sposób sprawdzenia posiadanej wersji opisany został powyżej).
• w przypadku najnowszej wersji all-in-one patcha, z rodziny 2.x, wystarczy po prostu uruchomić aplikację, gdyż problem brakujących bibliotek i niezgodności wersji został wyeliminowany.

Krok 2: Opcjonalne wykorzystanie uk102g_textfileconverter.

Jak już wcześniej zaznaczyłem, nieoficjalne patche, które są powszechnie użytkowane, stwarzają problemy z niemiecką i francuską wersją gry. W przypadku ręcznej aktualizacji takowych wersji gry, niezbędne jest pobranie uk102g_textfileconverter - dostępnych w serwisie Cleringhouse, bądź Stahlhelm - i dokonanie konwersji plików tekstowych. Ponieważ francuska wersja gry jest jak Yeti, wszyscy o niej słyszeli, ale nikt nie widział, tak naprawdę uk102g_textfileconverter nie został na niej przetestowany. Ewentualnego posiadacza takowej wersji, proszę o kontakt.
Konwersja polega na zamianie plików tekstowych w trzech różnych lokacjach:

• w głównym folderze gry
• w folderze SCENARIO
• w folderze USERSCENARIO.

Każdorazowe dodanie scenariusza, czy kampanii, których pliki tekstowe zawierają niemieckie bądź francuskie specjalne znaki diakrytyczne, wymagać będzie powtórzenia czynności konwersji.


W przypadku korzystania z poprawki all-in-one patch, konwersja odpowiednich plików wykonywana jest automatycznie, tak więc żadne dodatkowe zabiegi nie są wymagane.
Proszę jednak pamiętać, że każdorazowe dodanie scenariusza, czy kampanii, których pliki tekstowe zawierają niemieckie bądź francuskie specjalne znaki diakrytyczne, wymagać będzie użycia programu uk102g_textfileconverter.exe, który został automatycznie dodany do głównego foldera gry podczas użycia all-in-one patch'a

Krok 3: Instalacja pg2uk220

Tym samym dobrnęliśmy do instalacji ostatniego, tym razem nieoficjalnego patcha. Jest on niezbędny, aby wykorzystać najnowsze produkty twórców kampanii i scenariuszy.
Lista ulepszeń wprowadzonych przez nieoficjalne patche dostępna jest w poście Depeta, lista zmian wprowadzonych przez patch 2.2, dostępna jest na forum The Generals' Guild w wątku Nowy Patch 2.20 - już jest !!!. Instalacja polega na rozpakowaniu pliku do głównego foldera gry.

Jest on dostępny w kilku miejscach: AdlerKoprps /Cleringhouse / Latin Generals / Rayydars' Raiders/ Luis Tools /Stahlhelm

W wyniku tego pojawi się nowa ikona aplikacji, z charakterystycznym krzyżem. Od tej pory PG2UK220.EXE będzie aplikacją uruchamiającą grę, zaś dotychczas używana aplikacja przestanie działać.

All-in-one patch automatycznie rozpakowuje plik do właściwego foldera, informując użytkownika o zmianie sposobu uruchomienia gry, następnie:

• w przypadku starszych wersji z rodziny 1.x dodawany jest na pasku "Start" link do zaktualizowanej wersji Panzer General'a. Ta wersja aplikacji wspiera patcha 2.1. Wskazana jest więc ręczna instalacja pliku z patchem 2.20.
• w przypadku najnowszej wersji all-in-one patcha, z rodziny 2.x, standardowo instalowany jest patch 2.20. W tym przypadku, na życzenie użykowników zrezygnowaliśmy z dodawania skrótów do paska "Start".

Krok 4: Instalacja pliku DAT.

Plik DAT, to aplikacja wzbogacająca Panzer General II o nowe elementy graficzne, w głównej mierze o ikony jednostek,, których nie było w standardowej wersji gry, bądź ich modyfikacje (zwiększenie realizmu, usunięcie błędów, zwiększenie czytelności).
Ponieważ -docelowo - zamierzamy zaimportować nowe rodzaje jednostek, których w standardowej edycji gry nie było (tzw. zmiana e-file), instalacja nowego pliku DAT jest niezbędna.

Plik DAT należy pobrać z dowolnego z wymienionych źródeł: AdlerKoprps /Cleringhouse / Latin Generals / Stahlhelm, a następnie rozpakować do głównego foldera gry podmieniając (nadpisując) stary plik DAT.


All-in-one patch automatycznie instaluje plik DAT, bez jakiejkolwiek ingerencji ze strony użytkownika.

• w przypadku starszych wersji z rodziny 1.x , wspierana jest wersja pliku DAT z grudnia 2005, najnowsza zaś pochodzi z lutego 2008. Wskazana jest więc ręczna instalacja najnowszej wersji pliku DAT.
• w przypadku najnowszej wersji all-in-one patcha, z rodziny 2.x, instalowana jest najbardziej aktualna wersja pliku DAT (w tek chwili jest to edycja z lutego 2008).

Krok 5: Instalacja dodatkowych efektów dźwiękowych.

Dodatkowe dźwięki wzbogacają grę i urealniają grę. W niektórych przypadkach, zastępują nie najlepszej jakości dźwięki oryginalne, lepszymi brzmieniami.

Aplikacjami służącymi do dokonania odpowiednich modyfikacji są (w nawiasach podane są odnośniki do serwisów oferujących daną poprawkę):

• Sound-up - aktualny to soundup 2008.: (AdlerKoprps / Cleringhouse / Latin Generals / Rayydars' Raiders / Stahlhelm);
• New sounds upgrade M. Marchand'a: ( Cleringhouse / Stahlhelm);
• Gustlik Sounds: ( Cleringhouse / Stahlhelm).
  

Te dwie ostatnie pozycje są opcjonalne, zawierają albo poprawione dźwięki (poprawka Gustlika), albo podmianki oryginalnych brzmień, ściągnięte ze Steel Panthers World at War (poprawka Marchand'a).
Mało wtajemniczonym zwracam uwagę, że Gustlik - twórca jednej z poprawek - jest naszym aktywnym forumowiczem oraz aktywnie działającym projektantem map.

Wracając jednak do meritum sprawy, archiwum soudup2008 zawiera aplikację samorozpakowującą (selfextracting archive) dodatkowe dźwięki. Cała robota będzie niemal wykonana za nas, pod dwoma warunkami:

• wskażemy właściwy folder, czyli ten o nazwie SFX;
• pozwolimy na uruchomienie pliku wsadowego o nazwie install.bat, co spowoduje konwersję dźwięku z formatu MP3 na zrozumiały przez grę format MEL.

Uwaga plik można rozpakować w dowolnym miejscu, można również przerwać uruchomienie install.bat, ale wtedy trzeba się liczyć z tym, że dźwięki nie zostaną skonwertowane do odpowiednieg, obsługiwanego przez grę formatu pliku. W zamian może przybyć nam na dysku kilkaset plikóww formacie MP3, a gra nie zostanie wzbogacona o nowe dźwięki. Oczywiście w razie niepowodzenia można procedurę instalacyjną powtarzać do skutku.
Co do dodatkowych efektów dźwiękowych (upgrade M. Marchand'a i Gustlika), wystarczy ściągnąć pliki z podanych wcześniej lokalizacji i rozpakować załączone tam pliki MEL do folderu SFX. Uwaga, poprawki mogą nadpisywać istniejące już pliki dźwiękowe, należy umożliwić im zastąpienie wcześniej dodanych plików nowymi.

All-in-one patchautomatycznie doinstalowuje dodatkowe dźwięki. Właśnie w tej dziedzinie w aplikacji all-in-one patch zaszły największe zmiany:

• w przypadku starszych wersji z rodziny 1.x uruchamiany był instalator soundup2005 (poprzednik soundup'a2008). W celu instalacji dźwięków należało postępować zgodnie ze wskazówkami wyświetlanymi na ekranie. Przypominam o dwóch niezbędnych warunkach powodzenia całej operacji:
  a) wskazanie właściwego foldera, czyli foldera o nazwie SFX;
  b) uruchomienie pliku wsadowego o nazwie install.bat,
  Taka procedura powodowała prawidłową konwersję dźwięku z formatu MP3 na zrozumiały przez grę format MEL. Starsze wersje all-in-one patch nie zawierają najnowszych rozszerzeń dźwiękowych powstałych po roku 2006. Dotyczy do zarówno, tych które uznane zostały za podstawowe i stały się bazą dla pliku soundup2008, a także kompilacji opcjonalnych, czyli upgrade M. Marchand'a i Gustlika. Żeby z nich skorzystać, należało ściągnąć je indywidualnie z podanych wcześniej lokalizacji i rozpakować załączone tam pliki MEL do folderu SFX. Uwaga, poprawki mogą nadpisywać istniejące już pliki dźwiękowe, należy umożliwić im zastąpienie wcześniej dodanych plików nowymi.
• najnowsza wersji all-in-one patcha, z rodziny 2.x, nie tylko zawiera aktualną listę, rozszerzeń dzwiękowych (zarówno plik soundup2008, oraz wymienione powyżej rozszerzenia alternatywne), zmieniony został również sposób dystrybucji samych dźwięków. Pliki dźwiękowe nie zostały skonwertowane do formatu MP3, co zdecydowanie ułatwia i zdecydowanie przyspiesza właściwą instalację. Taki sposób dystrybucji dźwięków przełożył się jednak na znaczące zwiększenie rozmiaru pliku instalacyjnego all-in-one patch.

Krok 6: Instalacja współczesnego pliku e-file.

Tych, którzy dostali zadyszki pocieszam, że najtrudniejsze operacje mamy już za sobą, teraz zostały rzeczy najważniejsze, czyli rzeczywiste wzbogacanie gry.

Na pierwszy ogień idzie e-file, czyli pisząc językiem zrozumiałym dla Piasta i Rzepichy, baza danych wszystkich jednostek występujących w grze, ich charakterystyk oraz wzajemnych oddziaływań i zależności.
pojemność oryginalnej bazy robiła duże wrażenie w momencie wydania gry, z czasem okazało się, iż jest ona niewystarczająca. Aktualnie, twórcy scenariuszy i kampanii, korzystając z istniejących na rynku niekomercyjnych rozszerzeń Panzer General II, są w stanie odwzorować dowolny konflikt zbrojny XX wieku.
Nie chciałbym stać się tu jakimś mędrcem, czy krytykiem (to niebezpieczny zawód, można zostać skrytykowanym przez Jarosława K., lub jego brata), podam więc w tym miejscu kilka pożytecznych informacji, które - mam nadzieję - umożliwią wam wybór tego najbardziej dogodnego e-file.

E-FILE W TEORII.

Generalnie twórcy e-file podzielili sie na dwie, na szczęście nie zwalczające się, szkoły.

1. szkoła LOW E-FILE (LE-FILE),
   nawiązująca do oryginalnej bazy danych jednostek. Podstawową jej cechą jest, to że wszelkie typy broni (nawet te najbardziej elitarne) są łatwo i powszechnie dostępne w trakcie gry. Dzięki temu gracz jest w stanie przezbroić posiadane przez siebie siły, tak żeby dysponować w zasadzie wyłącznie najlepszymi jednostkami. Zwiększa to grywalność i zdecydowanie ułatwia rozgrywkę, ale umniejsza realizm gry. Z tego co się orientuję, żadna armia biorąca udział w II wojnie światowej nie była uzbrojona po zęby w najlepsze typy broni (łącznie z jednostkami tyłowymi, garnizonowymi, szkolnymi, itp.). Jest to główny powód, dla którego LOW E-FILE stopniowo zanikają. W zasadzie jedynym wciąż rozwijanym (a do tego bardzo bardzo popularnym w rozgrywkach typu multiplayer) jest niemiecki The RAIDERS' Equipment. Historycznie pierwszym tego typu e-file był Waffenkammer.
   
2. szkoła HIGH E-FILE (HI-EFILE),
   to położenie nacisku na realizm gry. Najefektywniejsze rodzaje broni, są na tyle kosztowne, że ich użycie bojowe w kampaniach i scenariuszach jest niezwykle rzadkie. Jest to z jednej strony mocno frustrujące, z drugiej zbliżone do wojennej rzeczywistości, w której gracz zmuszony jest do dokonywania przełomów przede wszystkim jednostki uznanymi za drugo- i trzeciorzutowe. Z popularnych HI-EFILE na szczególną uwagę zasługują: AdlerKorps / Builders' Paradise (nierozwijany) / Leon's / LG.

Oczywiście taki podział e-file nie wyczerpuje tematu - mamy bowiem w zanadrzy takie, które wymykają sie wszelkim standardowym podziałom. Postaram się, aby poniższa lista była aktualizowana na bieżąco. Oto przykłady:

• Baltic e-file,
  czyli taki który obejmuje okres I wojny światowej i międzywojenny (lata 20.). Strona głównajest chwilowo w przebudowie, ale informacje na jego temat znajdziecie pod następującym adresem.
• Napoleonic e-file,
  tak to nie jest nieporozumienie, za jego pomocą można odzwierciedlić XIX w. konflikty, aż do amerykańskiej wojny secesyjnej (lata 60.);
• Bolesta e-file,
  próba stworzenia sensownego i wienego historycznie zbioru jednostek, z bardzo dużym naciskiem na polskie realia. Nietypowość tego e-file wynika z tego, że korzysta z własnego pliku DAT, niekompatybilnego ze współcześnie używanym;
• Gustlik e-file,
  alternatywa dla e-file Bolesty. E-file uwzględniające polskie realia (oczywiście nie tylko polskie), zgodny z dzisiejszymi rozwiązaniami. Być może ten e-file stanie się standardem w polskich klubach PBEM (rozgrywki sieciowe)?;
• Cold War e-file,
  wciąż w fazie projektów, więc można się przyczynić do jego powstania.

E-FILE W PRAKTYCE.

Po przydługim wprowadzeniu teoretycznym, czas na praktykę. Instalacja e-file, polega na:

• ściągnięciu odpowiedniego (ulubionego) pliku. Z reguły jest to archiwum zip.;
• rozpakowaniu plików do głównego foldera gry. Plik e-file musi zawierać przynajmniej trzy pliki:
  a) EQUIP97.TXT
  b) EQUIP97.EQP
  c) GUI97.TXT

Uwaga, na raz można mieć zainstalowany jedynie jeden e-file (chociaż można mieć ściągniętych kilka takich zbiorów jednostek i je podmieniać, kopiując odpowiednie pliki). E-file pochodzące z różnych źródeł są ze sobą w większym, bądź mniejszym stopniu (w rzeczywistości są w większym, bądź żadnym stopniu) niekompatybilne. Na stronach "producentów" e-file z reguły dostępne są pojedyncze scenariusze i kampanie, zbudowane pod ten konkretny zbiór jednostek. Pobierając pliki ze scenariuszami i kampaniami, a także rozgrywając pojedynki z żywymi graczami (np. w rozgrywkach PBEM) należy się upewnić, że gramy na właściwym (dedykowanym) e-file!

All-in-one patch nie zawiera żadnego e-file. Tworząc tę aplikację, staraliśmy się - i wydaje mi się, że słusznie - nie narzucać graczom żadnych e-file. Każdy z użytkowników all-in-one patch'a musi więc pobrać właściwy plik ze strony jego "producenta", stosując się po powyższych wskazówek.

Krok 7: Instalacja odpowiedniego Dossier Scheme.


Jeśli dany e-file jest zgodny z zainstalowanym wcześniej plikiem DAT (a tak jest praktycznie rzecz biorąc, w przypadku 90% instalacji.)*, to nie pozostaje nam nic innego jak dołożenie odpowiedniego Dossier Scheme.
Jest to plik graficzny zawierający:

• flagi
• odznaczenia
• zdjęcia dowódców

dla poszczególnych e-file. Jego wprowadzenie było wynikiem dużej różnorodności, w jednym e-file występują np. wojska północnokoreańskie, w drugim Kozacy dońscy.

Za dobranie właściwego dossier scheme odpowiedzialny jest gracz, plik graficzny zawierający flagi, odznaczenia i zdjęcia dowódców nie jest zamieszczany w pobieranych plikach e-file. Do tego celu służy aplikacja o nazwie PG2Graphicswitch2.0, którą należy pobrać z jednej z proponowanych lokalizacji, a następnie uruchomić.
PG2Graphicswitch2.0 żąda podania ścieżki do zainstalowanego wcześniej pliku DAT (przypominam, że znajduje się on w głównym folderze gry), a następnie wybrania z rozwijanego menu nazwy odpowiadającej zainstalowanemu e-file.
Po wybraniu właściwego (bądź zbliżonego, o czym poniżej) dossier scheme, wystarczy kliknąć na przycisku o wszystko mówiącej nazwie Install Flags and Dossier!. Aplikacja zareaguje komunikatem, po skończeniu operacji

Jeśli dany e-file nie występuje w menu, można poprzestać na domyślnym ustawieniu 008/SSI (post 2.0), z którym zgodny jest niemalże każdy e-file z okresu II wojny światowej.
Przykładowo: AdlerKorps e-file, którego na co dzień używam, występuje w aplikacji PG2Graphicswitch2.0 pod nazwą AK 4000 Efile (post 2.0), niemniej jednak, gdybyśmy zainstalowali domyślny, czyli 008/SSI (post 2.0), różnice były by na tyle minimalne, (inny kształt odznaczeń, odmienna ikona dla wojsk niemieckich) że nie przeszkadzałoby to absolutnie w rozgrywce.


All-in-one patch automatycznie instaluje:

• w przypadku starszych wersji z rodziny 1.x aplikację PG2FlagsDossierSwitch, (będącą poprzednikiem używanego obecnie PG2Graphicswitch'a), zalecając zmianę dossier scheme w zależności od preferowanego i zainstalowanego przez użytkownika e-file. Cała procedura jest identyczna, jak ta opisana powyżej, z tym że instalowane są starsze pliki graficzne.
• w przypadku najnowszej wersji all-in-one patcha, z rodziny 2.x, instalowana jest właściwa wersja aplikacji zmieniającej (PG2Graphicswitch), wraz z aktualnym zbiorem efektów graficznych.

* z popularnych i wciąż wykorzystywanych plików e-file, jedynie Rayydars zawiera swój własny, niekompatybilny plik DAT.

Krok 8: Instalacja opcjonalnych dodatków - mapy.

Oryginalnie Panzer General II dystrybuowany był z 32 mapami, aktualnie jest ich 586 (stan na 06 sierpnia 2006) i stale wzrasta.
Współcześnie tworzone scenariusze i kampanie wymagają konkretnych map. Ich autorzy, oczywiście informują o tym, jakie pliki są potrzebne do rozgrywki.
Mapy do Panzer General II pobrać można z kilku(nastu) lokacji, poniżej przedstawiam odnośniki do największych serwisów umożliwiających pobieranie map:
Builders Paradise / ClearingHouse / Latin Generals / PanzerGeneral2.com / Stahlhelm

Kolorem niebieskim oznaczone są odnośniki do serwisów oferujących kompletny zestaw wszystkich map.

Informacje niezbędne do poprawnego zainstalowania mapy przechowywane są w dwóch rodzajach plików:

1. w plikach *.SHP , zawierających samą grafikę. Pliki *.SHP znajdują się w archiwach odpowiadającym nazwie geograficznej mapy.
   Przykładowo pliki z grafiką dla mapy doliny Bzury znajdują się w archiwum o nazwie 147_bzura.zip.
2. w plikach *.MAP, zawierających wszelkie informacje na temat samej mapy. Informacje te dostępne są w pliku mapfiles.zip.

W celu zainstalowania mapy, należy skopiować właściwe pliki *.SHP do katalogu MAP, oraz odpowiadający mapie plik *.MAP do folderu SCENARIO.

Przeglądając różne strony poświęcone mapom dla gry Panzer General, znajdziecie również plik o nazwie mapnames.zip. Archiwum to zawiera nazwy geograficzne do stworzonych już map. Niestety, nie jest możliwe dołączenie tych plików do istniejących już scenariuszy, bez wykorzystania specjalnych programów (L.G. Suite czy Mapnamer Tool).

All-in-one patch nie zawiera zbioru map. Należy pobrać je osobno, zgodnie z procedurą przedstawioną powyżej.

Krok 8: Instalacja opcjonalnych dodatków - pliki smack.

Oryginalny Panzer General II był dystrybuowany z plikami typu intro. Posiadacze oryginalnej wersji mieli okazję doświadczyć jak doskonale potrafią wprowadzić one w klimat gry (filmiki ukazywały się bowiem przed każdym scenariuszem oryginalnych kampanii, oraz w podsumowaniu wyników walki).
Rezygnacja z użycia płytki, którą przeprowadziliśmy w kroku 1, pozbawiła posiadaczy oryginalnej płyty całej przyjemności, niemniej jednak gracze, mogą skopiować folder SMACK z płytki do głównego foldera gry.
Gwoli precyzyjności, chodzi o to, żeby skopiować cały folder SMACK, a nie tylko jego zawartość. W ten sposób gracze będą mogli nadal korzystać z wstawek filmowych.
W przypadku tych, którzy oryginalnej płyty z Panzer General II na oczy nie wiedzieli, istnieje również możliwość obejrzenia i scalenia tych materiałów z posiadaną wersją gry. Gwarantuję, że gra nabiera rumieńców po obejrzeniu tego, co SSI nam przygotowało. Aby z takiego luksusu skorzystać, należy utworzyć folder SMACK wewnątrz głównego foldera gry, a następnie rozpakować dostępne w internecie wstawki filmowe. Pliki znajdziecie na stronach: AdlerKorps / Stahlhelm.

Warto również zauważyć, iż niektóre kampanie zostały wyposażone w dedykowane im pliki intro (według stanu z 06 sierpnia 2006 do 33 oryginalnych plików typu smack dołączyło 332 intra stworzone przez użytkowników). Niektóre z nich to prawdziwe perełki. Jeśli ktoś z Was dysponuje odpowiednio szybkim złączem, proponuję ściągnięcie takich plików przy okazji ściągania kampanii. Z reguły, ze względu na wielkość plików, kampanie i pliki multimedialne nie są dystrybuowane razem, ale informacje o dedykowanych kampaniom smackach są zawarte w plikach readme, bądź na stronach autorów. Instalacja takich plików do nowo powstałych kampanii jest analogiczna do oryginalnych (czyli należy ściągnąć odpowiednie pliki ze stron AdlerKorps, bądź Stahlhelm.) .

Jak zapewne zauważyliście pliki te są dość duże, a ich jakość też różnorodna. Aby nie ściągać kota w worku, Stahlhelm zaproponował wszystkim użytkownikom usługę smackviewer, za pomocą której dowolny dostępny plik multimedialny możemy obejrzeć przed pobraniem ze strony!

All-in-one patch nie zawiera zbioru smacków. Zainteresowanych pobraniem plików smack odsyłamy kilka linii wyżej, gdzie znajduje się instrukcja scalenia ich z grą.

Krok 8: Instalacja opcjonalnych dodatków - dodatkowe efekty wizualne.

Cóż, w świecie Panzer General II od dnia premiery powstało masę dodatków, jednym z nich - swego czasu bardzo popularnym - był Unitinfo (w chwili obecenej plik ten jest dostępny w serwisie Stahlhelm).

Ta mała łatka wprowadzająca stopień zużycia jednostki w toku walki, niestety nie działa poprawnie z patch'ami serii 2.x (czyli aktualnie użytkowanymi). Sugeruję więc poniechania wszelkich prób z tą popularną kiedyś łatką.

No cóż, tu nasz temat dobiega już końca, co nie oznacza, że wątek jest już definitywnie zamknięty.
Jeśli któryś z punktów jest dla Was niejasny, gdzieś w tekście znaleźliście nieścisłość, proszę o komentarz lub (i) kontakt mailowy na adres dostępny w profilu. Ze swojej strony, postaram się, żeby zawarte tu dane były jak najbardziej aktualne.

Póki co, to wszystko, życzę Wam miłych chwil ze zaktualizowaną wersją gry. Do zobaczenia na tym (i nie tylko tym) forum.

To ja może jeszcze małe podsumowanko - przydatne dla tych, co nie czują się zbyt pewnie przy instalowaniu róznych dodatków.

Otóz PGII, to takie fajne bydlę, które wystarczy zainstalować RAZ, a następnie po zainstalowaniu zarchiwizować sobie na płytkę (cały katalog jak leci) i potem - w wypadku konieczności usuniecia z dysku (formatowanie, czy coś takiego), aby przywrócić grę - wystarczy już tylko skopiować to co mamy na płycie, BEZ konieczności ponownej instalacji wszystkich dodatków.

W ten sposób zresztą można mieć sobie na dysku kilka wersji PGII - ważne tylko żeby były oczywiście w osobnych katalogach głownych. Ja w porywach miałem do czterech wersji jednocześnie. Teraz mam dwie - jedną ze swoim e-filem, drugą z e-filem Adlera

Jak to w ciągu miesiąca może sie człowiekowi spojrzenie zmienić. Otóż właśnie testuję opcje tworzenia gamesetów (czyli zestawów gry) przy pomocy LG Suite i jestem pod wrażeniem. To, co do tej pory zajmowało trzy osobne katalogi główne - teraz siedzi sobie w jednym - tak, tak - trzy rózne efile, trzy różne gui.txt, trzy różne panzer.exe i trzy różne panzer.dat siedzą sobie pod różnymi nazwami w jednym katalogu... Od każdego exe prowadzi skrót na pulpit - no i odpala się według życzenia, który sie chce.

A najważniejszym zyskiem na całej operacji jest zysk na miejscu na dysku, ponieważ te trzy gry współużytkują JEDEN katalog [SFX] i JEDEN katalog [MAP] - czyli te, które zajmują najwięcej miejsca. Smacki i Mus'y też mogą byc wspólne.

Niestety użytkownicy e-filu Raidersów muszą mieć własny katalog [SFX]. Twórcy tego efila postarali się żeby był jak najbardziej niekompatybilny - duża sztuka!!

Nie zmienia to faktu, który opisałem powyżej, nawet tak zwielokrotniony katalog - nadal mozna sobie zarchiwizować na CD, by potem - w razie potrzeby, poprzez proste skopiowanie przywrócić go na dysk twardy
[/i]